Hondse herplaatsers

Een dierenarts krijgt het verzoek een hondje te euthanaseren.
Het diertje staat al maanden op Marktplaats maar niemand wil het hebben.
Er is iets met hem aan de hand en iedere potentiële nieuwe baas schrikt daar van en haakt uiteindelijk toch weer af.
Het lijkt erop dat het dier een waterhoofd heeft.
Dat zou dan ook de oorzaak kunnen zijn van het gillen dat het arme dier vaak doet.
Hij moet veel pijn hebben.
Ook lijkt er sprake te zijn van een grote verlatingsangst.
Toch is de betreffende dierenarts niet overtuigd van het feit dat euthanasie de beste optie is.
Het dier is nog zo jong en zo vrolijk.

Om een definitieve diagnose te kunnen stellen is een kostbare MRI-scan nodig.
De dierenarts weet ons te vinden en vraagt of wij het dier op willen nemen.
Ze heeft urenlang aan de telefoon gezeten maar vond niemand die wilde helpen.
Wij besluiten, na overleg met onze eigen dierenarts, om dat wel te doen.
We willen hem een kans geven.
Bij binnenkomst zien we een vrolijk hondje dat helaas ook regelmatig klagend huilt als een dier met pijn.

In Antwerpen is dierenkliniek Anubis.
Van eerdere consulten weten we dat we altijd eerlijk en zonder flauwekul geholpen worden en we vertrekken dan ook met dit hondje naar België in de hoop meer duidelijkheid te krijgen.
Die krijgen we.
Er is geen sprake van een waterhoofd maar na foto's van de hals- en nekwervels blijkt dat hij een nekhernia heeft.
Volgens de artsen is het nog te vroeg om hem nu al te opereren maar inmiddels krijgt hij wel goede pijnmedicatie.
Als de klachten toch verergeren zal hij uiteindelijk wel geopereerd worden.
De dierenarts die twijfelde hem te laten inslapen had helemaal gelijk.
Het leven heeft Paco met medicatie nog een heleboel te bieden.

Vriendelijke groet,
Sjaan Adriaanse.
Stichting Dierenthuis.